„Czesław Kiszczak jest winny dyskryminacji wyznaniowej. Generał w 1985 roku zwolnił ze służby milicjanta, który posłał córkę do pierwszej komunii. Orzeczenie wydał Sąd Okręgowy w Warszawie, ale jednocześnie umorzył sprawę na mocy amnestii z 1989 roku.”.
 
Takie oto nagłówki w gazetach mogliśmy przeczytać we wrześniu 2009 r. Było to kolejna sprawa karna prowadzona przeciwko Kiszczakowi jako b. ministrowi komunistycznego resortu spraw wewnętrznych, z powodu prześladowań funkcjonariuszy MO za dyskretny bądź półjawny ich udział w praktykach religijnych Kościoła Katolickiego.
 
Sąd w tym wypadku uznał, że zarzut dla Kiszczaka, że dopuścił się dyskryminacji wyznaniowej, jest w pełni uzasadniony. Podkreślił, że decyzji o wydaleniu ze służby milicjanta Romualda K. z Koszalina nie mógł podpisać nikt inny. Decyzja o wyrzuceniu, ze służby pokrzywdzonego została podjęta na podstawie ustawy z 1959 roku o służbie funkcjonariuszy MO ze względu na ważny interes służby. Natomiast faktyczną przyczyną wyrzucenia ze służby było posłanie córki do pierwszej komunii. Prokurator wnioskował o 2 lata i 6 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 3 lata. Chciał też zmniejszenia tej kary o połowę na podstawie amnestii z 1989 roku - czyli roku i trzech miesięcy więzienia w zawieszeniu na 3 lata. Prokurator wnosił też o wymierzenie Kiszczakowi kary pieniężnej 150 stawek dziennych w wysokości 50 złotych każda.
 
W wyniku działań pionu prokuratorskiego IPN opinia publiczna wiele się dowiedziała o polityce represji Kiszczaka wobec praktykujących funkcjonariuszy MO. Niewiele natomiast wie o opresyjnych działaniach Kiszczaka względem podlegających mu oficerach LWP, w okresie kierowania przez niego wywiadem wojskowym PRL (lata 1972-1979).
 
Niechęć do Kościoła Katolickiego i Jego członków, Kiszczak formował i ugruntowywał w strukturach Informacji Wojskowej i na seansach nienawiści organizowanych podczas zebrań partyjnych ery stalinowskiej.
 
W zbiorze ogólnym IPN pod sygnaturą akt IPN BU 00234/205 znajdują się arcyciekawe materiały wytworzonych przez wywiad wojskowy dla gen. Czesława Kiszczaka. Akta tego zbioru zatytułowane są cyt. „Teczka – dokumentów opracowanych dla potrzeb gen. dyw. Cz. Kiszczaka”. Na okładce znajdują się także opisy reglamentujące dostęp do materiałów, pierwotna sygnatura akt oraz data rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia teczki. W przedmiotowych aktach znajdują się materiały z lat 1974 – 1977 adresowane i wytworzone na użytek gen. dyw. Czesława Kiszczaka ówczesnego Szefa Zarządu II Sztabu Generalnego LWP.
 
Pierwszy dokument to 46 stronicowy referat opracowany dla gen. dyw. Cz. Kiszczaka przez płk. L. Mochejskiego – gł. specjalisty w Pionie Operacyjnym. Dokument jako tajny, został wytworzony i zarejestrowany w kancelarii tajnej w czerwcu 1974 r. Sam materiał nie został podpisany, jednakże widnieją na nim odręczne notatki oraz skreślenia i uzupełnienia, prawdopodobnie własnoręcznie nakreślone przez gen. Cz. Kiszczaka. Na stronie 41 referatu gen. Cz. Kiszczaka pojawiaj się szczegółowa informacja o wydaleniu ze służby dwóch oficerów wywiadu wojskowego: kpt. Bogdana CHMIELEWSKIEGO oraz kpt. Eugeniusza KORZENIEWICZA z powodów jak to ujęto cyt.: „uleganiu obcym ideologicznym naciskom i próbom okłamywania przełożonych”. Dokładne przyczyny wydalenia ze służby wyżej wymienionych brzmią dosłownie, cyt.:
 
- kp.t CHMIELEWSKI Bogdan przygotowany do wyjazdu za granicę, oddał swego 18 letniego syna do liceum ogólnokształcącego przy seminarium duchownym, zatajając ten fakt przed przełożonymi. Został on zwolniony z wojska w trybie dyscyplinarnym na wniosek OSH;
- kpt. KORZENIEWICZ Eugeniusz, brał udział w próbach chóru kościelnego przy kościele parafialnym w jednym z miast wojewódzkich. Po powrocie z Wietnamu, nie podjął legitymacji partyjnej i domówił uczestnictwa w zebraniu partyjnym, na którym jego sprawę rozpatrywano. Został on z partii wykluczony i wystąpiono o jego zwolnienie z wojsk;”.
 
Drugi dokument dotyczący tej samej sprawy, to tekst przemówienia ówczesnego gen. dyw. Czesława Kiszczaka na XIII Konferencji Partyjnej Zarządu II Sztabu Generalnego wygłoszony prawdopodobnie w styczniu 1975 r. Analogicznie jak w pierwszym wypadku, materiał został opracowany w przez płk. L. Mochejskiego jako dokument tajny. Dokument nosi datę 9 stycznia 1975 r. Jedną ze spraw, którą na zjeździe partyjnym poruszył ówczesny Szef Zarządu II Sztabu Generalnego to omawiane wyżej wypadki usunięcia ze służby oficerów CHMIELWSKIEGO i KORZENIOWICZA. Na stronie 29 dokumentu, czytamy:
 
„Zarząd tak jak i dotąd, sam będzie dbał o czystość naszych szeregów. Nasze organizacje partyjne i dowództwa, same surowo rozprawiają się z osobami brutalnie naruszającymi statut i regulaminy, moralność i etykę. Np.: wykluczono z partii i zwolniono z wojska za zakłamanie i dwulicowość światopoglądową kpt. CHMIELEWSKIEGO i kpt. KORZENIOWICZA.”.
 
Przyjrzyjmy tej historii,  na przykładzie szykan stosowanych wobec oficera Eugeniusza Korzeniewicza: